Psychodeliki to grupa substancji psychoaktywnych, jakie generują metamorfozy w percepcji, nastroju oraz świadomości. Należą do nich m.in. LSD, psylocybina, DMT, meskalina i ketamina. Ich działanie polega na wpływie na aktywność układu nerwowego, w szczególności na receptorach serotoninowych. Psychodeliki są wielokrotnie kojarzone z ruchem hipisowskim i subkulturami z lat 60. XX wieku, jednakowoż ich stosowanie w zamierzeniach terapeutycznych zaczęło się już w latach 50. XX wieku.
W ostatnich latach, zainteresowanie psychodelikami powiększyło się w związku z pojawieniem się badań naukowych, jakie sugerują, iż mogą one mieć potencjalne zastosowanie w terapii niektórych zaburzeń mentalnych, takich jak przygnębienie, lęk czy PTSD – Amanita Muscaria. Psychodeliki, w przeciwieństwie do różnych substancji psychoaktywnych, nie prowadzą do uzależnienia oraz nie są trujące dla układu w dawkach terapeutycznych. Ich stosowanie żąda niemniej jednak ostrożności oraz odpowiedniej opieki medycznej, ze względu na możliwe niepożądane skutki uboczne, takie jak lęk, dezorientacja, a w radykalnych przypadkach nawet psychozy.
Terapia psychodeliczna, oznaczana też psychoterapią z zastosowaniem materiałów psychodelicznych, polega na podaniu pacjentowi psychodeliku w pilnowanych przesłankach klinicznych, pod opieką fachowych terapeutów. W trakcie terapii pacjent doznaje intensywne eksperiencje, które mogą wesprzeć mu w leczeniu zaburzeń psychicznych poprzez zwiększenie jego świadomości, otwarcie się na pionierskie perspektywy i wariację rodzaju rozmyślania.
+Artykuł Sponsorowany+